Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

auf·pusten

[ˈaʊ̯fˌpʊstn̩]
По слогам auf|pus|ten
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. aufpusten A— coś nadymać.
„Ich muss den Reifen aufpusten."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
aufpusten
Präteritum
pustete auf
Partizip II
hat aufgepustet
§Значения
nadymać, napompowywać
Etwas mit Luft oder Atem blasen, um es aufzublähen.
Wydmuchywanie powietrza lub oddechu na coś, aby to się nadążyło.
нейтральное
  1. Das Kind pustet den Ballon auf.
    — Dziecko przebija balon.
  2. Wir haben die Matratze aufgepustet.
    — Nadmuchaliśmy materac.
Синонимы
Антонимы
wywiać, odfrunąć
Etwas durch Pusten reinigen oder Staub entfernen.
Oczyścić coś dmuchaniem lub usunąć kurz.
нейтральное
  1. Er pustet den Staub auf.
    — Otrzepuje kurz.
  2. Ich habe die Krümel aufgepustet.
    — Oddmuchiwałem okruchy.
nadymać się, puchnąć
Jemanden oder etwas durch kräftiges Blasen aufblähen oder aufschäumen (oft im übertragenen Sinne).
Kogoś lub coś nadmuchiwać lub spieniać poprzez mocne dmuchanie (często w sensie przenośnym).
разговорное
  1. Die Welle pustet den Schaum auf.
    — Fala rozbija pianę.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich puste auf
du pustest auf
er/sie/es pustet auf
wir pusten auf
ihr pustet auf
sie/Sie pusten auf
Präteritum претеритум
ich pustete auf
du pustetest auf
er/sie/es pustete auf
wir pusteten auf
ihr pustetet auf
sie/Sie pusteten auf
Imperativ императив
puste (du) auf
pusten wir auf
pustet (ihr) auf
pusten Sie auf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich puste auf
du pustest auf
er/sie/es puste auf
wir pusten auf
ihr pustet auf
sie/Sie pusten auf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich pustete auf
du pustetest auf
er/sie/es pustete auf
wir pusteten auf
ihr pustetet auf
sie/Sie pusteten auf
Partizip партицип
aufpustend Präsens
aufgepustet Perfekt
Infinitiv инфинитив
aufpusten
aufzupusten
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке