Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

auf·splittern

[ˈaʊ̯fˌʃplɪtɐn]
По слогам auf|split|tern
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas aufsplittern A— rozdzielić coś na części.
„Die Forscher müssen die Daten in kleinere Gruppen aufsplittern."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
aufsplittern
Präteritum
splitterte auf
Partizip II
hat aufgesplittert
§Значения
rozdzielić, podzielić na części
Etwas in kleinere Teile oder Segmente zerlegen oder unterteilen.
Rozdzielić coś na mniejsze części lub segmenty, bądź podzielić na części.
нейтральное
  1. Wir müssen das Budget in kleinere Posten aufsplittern.
    — Musimy podzielić budżet na mniejsze pozycje.
  2. Der Wissenschaftler splittert die komplexen Daten in mehrere Gruppen auf.
    — Naukowiec dzieli złożone dane na kilka grup.
Синонимы
rozszczepiać się, fragmentować
In verschiedene Gruppen, Fraktionen oder Richtungen auseinandergehen oder sich aufteilen.
Rozdzielić się lub podzielić na różne grupy, frakcje lub kierunki.
нейтральное
☞ Często używane w przenośnym znaczeniu w odniesieniu do grup społecznych lub politycznych.
  1. Die Partei aufsplittert sich in zwei Lager.
    — Partia dzieli się na dwa obozy.
  2. Die kleine politische Bewegung splittert sich in mehrere Fraktionen auf.
    — Mały ruch polityczny dzieli się na kilka frakcji.
rozpryskiwać się
Physisch in Splitter zerbrechen oder zersplittern.
Fizycznie rozpaść się na odłamki lub rozskoczyć się na kawałki.
нейтральное
☞ Raczej rzadko w porównaniu z „zersplittern”.
  1. Das Holz aufsplittert bei diesem Schlag.
    — Pod tym uderzeniem drewno rozpada się na kawałki.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich splittere auf
du splitterst auf
er/sie/es splittert auf
wir splittern auf
ihr splittert auf
sie/Sie splittern auf
Präteritum претеритум
ich splitterte auf
du splittertest auf
er/sie/es splitterte auf
wir splitterten auf
ihr splittertet auf
sie/Sie splitterten auf
Imperativ императив
splittere (du) auf
splittern wir auf
splittert (ihr) auf
splittern Sie auf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich splittere auf
du splitterest auf
er/sie/es splittere auf
wir splittern auf
ihr splitteret auf
sie/Sie splittern auf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich splitterte auf
du splittertest auf
er/sie/es splitterte auf
wir splitterten auf
ihr splittertet auf
sie/Sie splitterten auf
Partizip партицип
aufsplitternd Präsens
aufgesplittert Perfekt
Infinitiv инфинитив
aufsplittern
aufzusplittern
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке