Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

schrecken

[ˈʃʁɛkn̩]
По слогам schreck|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
vor etwas (Dativ) schrecken D— bir şeyden çekinmek
„Er schreckt vor der Verantwortung nicht zurück."
jemanden schrecken A— birini korkutmak
„Das laute Geräusch schreckte die Passanten auf."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
schrecken
Präteritum
schreckte
Partizip II
hat geschreckt
§Значения
ürpermek, irkilmek
Plötzlich Angst bekommen oder erschrecken.
Aniden korkmak veya ürkmek.
нейтральное
  1. Ich schreckte bei dem lauten Knall auf.
    — O yüksek gürültüyle irkildim.
  2. Er ist vor der Dunkelheit geschreckt.
    — Karanlıktan korkmuştu.
korkutmak
Jemanden durch eine plötzliche Bewegung oder ein Geräusch erschrecken.
Birini ani bir hareket veya sesle korkutmak.
нейтральное
☞ Genellikle refleksif olarak veya nesne olarak akuzatif ile kullanılır.
  1. Das laute Geräusch hat die Katze geschreckt.
    — Yüksek ses kediyi korkuttu.
  2. Bitte schrecke die schlafenden Kinder nicht.
    — Lütfen uyuyan çocukları korkutmayın.
Антонимы
çekinmek, geri durmak
Vor etwas zurückschrecken oder durch etwas abgeschreckt werden.
Bir şeyden çekinmek veya bir şey tarafından korkutulmak.
возвышенное
☞ Genellikle ‘vor’ edatı + dativ ile kullanılır.
  1. Er schreckte nicht vor der Gefahr zurück.
    — O, tehlikeden çekinmedi.
  2. Sie schreckte vor den hohen Kosten nicht.
    — Yüksek maliyetlerden çekinmedi.
titremek, sarsılmak
Erschütterung oder ein plötzlicher Schock erfahren.
Sarsıntı yaşamak veya ani bir şok geçirmek.
возвышенное
  1. Die Nachricht schreckte ihn zutiefst.
    — Bu haber onu derinden ürküttü.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich schrecke
du schreckst
er/sie/es schreckt
wir schrecken
ihr schreckt
sie/Sie schrecken
Präteritum претеритум
ich schreckte
du schrecktest
er/sie/es schreckte
wir schreckten
ihr schrecktet
sie/Sie schreckten
Imperativ императив
schrecke (du)
schrecken wir
schreckt (ihr)
schrecken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich schrecke
du schreckest
er/sie/es schrecke
wir schrecken
ihr schrecket
sie/Sie schrecken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich schreckte
du schrecktest
er/sie/es schreckte
wir schreckten
ihr schrecktet
sie/Sie schreckten
Partizip партицип
schreckend Präsens
geschreckt Perfekt
Infinitiv инфинитив
schrecken
zu schrecken
§Идиомы
  • vor etwas nicht schrecken
    — Bir şeyden çekinmemek
§Однокоренные
§Связанные слова
Существительное Частотностьtop-10000CEFR B2
der

Schrecken

[ˈʃʁɛkn̩]
По слогам schre|cken
§ Грамматика
Genitiv
des Schreckens
Plural
die Schrecken
Singularetantum (nur im Singular gebräuchlich)
§Значения
korku, dehşet
Ein plötzlicher, starker Moment der Angst oder des Erschreckens.
Ani ve şiddetli bir korku veya dehşet anı.
нейтральное
  1. Ein großer Schrecken ergriff sie plötzlich.
    — Aniden büyük bir korku onu sardı.
  2. Trotz des Schreckens blieb er ruhig.
    — Korkuya rağmen sakin kaldı.
Синонимы
şok, korku
Ein plötzliches, lautes Geräusch oder ein erschreckendes Ereignis.
Ani, yüksek sesli bir gürültü ya da korkutucu bir olay.
нейтральное
  1. Der Unfall war ein gewaltiger Schrecken für alle.
    — Kaza, herkes için büyük bir korku kaynağıydı.
  2. Ein plötzlicher Schrecken hallte durch die Nacht.
    — Gece boyunca ani bir korku yankılandı.
Синонимы
ürkütme, sarsma
Ein plötzlicher Aufschreck oder eine heftige Bewegung durch Angst.
Korkudan kaynaklanan ani bir irkilme veya şiddetli bir hareket.
нейтральное
  1. Der Schrecken ließ ihn zusammenfahren.
    — Korkudan irkildi.
  2. Sie überwand den ersten Schrecken schnell.
    — İlk şaşkınlığı hızla atlattı.
§Идиомы
  • jemanden zu Schrecken kommen lassen
    — Birini korkutmaya çalışmak
  • einen Schrecken überkommen
    — Birinden korku kaplar / Biri dehşete düşer
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке