Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

hinauf·werfen

[hɪˈnaʊ̯fˌvɛʁfn̩]
По слогам hin|auf|wer|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas hinaufwerfen A— coś rzucić w górę
„Er wirft den Müll in den Container hinauf."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
hinaufwerfen
Präteritum
warf hinauf
Partizip II
hat hinaufgeworfen
§Значения
wyrzucać w górę
Etwas mit einer Aufwärtsbewegung nach oben werfen.
Rzucić coś ruchem w górę.
нейтральное
  1. Der Junge warf den Ball hoch hinauf.
    — Chłopiec rzucił piłkę wysoko w górę.
  2. Er hat den Schlüssel auf das Dach hinaufgeworfen.
    — Rzucił klucz na dach.
Синонимы
Антонимы
wrzucać
Etwas schnell oder achtlos nach oben werfen, oft um es irgendwo zu platzieren.
Coś szybko lub niedbale rzucić w górę, często po to, by to gdzieś umieścić.
разговорное
  1. Ich werfe meine Wäsche einfach nach oben hinauf.
    — Po prostu wrzucam swoje pranie na górę.
  2. Sie hat die Tasche schnell auf den Dachboden hinaufgeworfen.
    — Szybko rzuciła torbę na strych.
wyrzucić (ideę)
In der Umgangssprache: Etwas (z. B. eine Idee oder einen Vorschlag) schnell in den Raum werfen.
W języku potocznym: Szybko rzucić coś (np. pomysł lub propozycję) w przestrzeń.
разговорное
☞ Znaczenie przenośne.
  1. Er warf einfach eine Idee in die Runde hinauf.
    — Po prostu rzucił jakąś ideę w przestrzeń.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich werfe hinauf
du wirfst hinauf
er/sie/es wirft hinauf
wir werfen hinauf
ihr werft hinauf
sie/Sie werfen hinauf
Präteritum претеритум
ich warf hinauf
du warfst hinauf
er/sie/es warf hinauf
wir warfen hinauf
ihr warft hinauf
sie/Sie warfen hinauf
Imperativ императив
wirf (du) hinauf
werfen wir hinauf
werft (ihr) hinauf
werfen Sie hinauf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich werfe hinauf
du werfest hinauf
er/sie/es werfe hinauf
wir werfen hinauf
ihr werfet hinauf
sie/Sie werfen hinauf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich würfe hinauf
du würfest hinauf
er/sie/es würfe hinauf
wir würfen hinauf
ihr würfet hinauf
sie/Sie würfen hinauf
Partizip партицип
hinaufwerfend Präsens
hinaufgeworfen Perfekt
Infinitiv инфинитив
hinaufwerfen
hinaufzuwerfen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке