Глагол Частотностьtop-25000CEFR A2

kleben

[ˈkleːbn̩]
По слогам kle|ben
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas auf etwas kleben A— przyklejać coś do czegoś
„Er klebt das Foto auf das Blatt."
an etwas kleben D— przyklejać się do czegoś
„Der Aufkleber klebt fest an der Flasche."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kleben
Präteritum
klebte
Partizip II
hat geklebt
§Значения
sklejać, przyklejać
Etwas mit einem Klebstoff an einer Oberfläche befestigen.
Przykleić coś do powierzchni za pomocą kleju.
нейтральное
  1. Er klebt die Fotos in das Album.
    — Wkleja zdjęcia do albumu.
  2. Ich habe das Poster an die Wand geklebt.
    — Przykleiłem plakat do ściany.
  3. Sie klebte das Etikett auf die Verpackung.
    — Przykleiła etykietę na opakowanie.
Синонимы
przywierać, być lepkim
An einer Oberfläche haften oder fest sitzen.
Przywierać lub trwale przylegać do powierzchni.
нейтральное
  1. Der Deckel klebt am Glas fest.
    — Wieczko przylega szczelnie do szkła.
  2. Meine Schuhe kleben am Boden.
    — Moje buty przykleiły się do podłoża.
Антонимы
trzymać się, przylegać
Sich sehr eng an etwas halten oder irgendwo fest sitzen (oft übertragen).
Trzymać się czegoś bardzo mocno lub siedzieć gdzieś nieruchomo (często w sensie przenośnym).
разговорное
  1. Das Kind klebt förmlich an seiner Mutter.
    — Dziecko dosłownie przylega do swojej mamy.
  2. Er ist an seinem Handy geklebt.
    — Wpatrywał się w swój telefon.
sklejać, pokrywać klejem
Etwas mit Klebstoff überziehen oder mit Kleber bedecken.
Pokryć coś klejem lub nasmarować klejem.
нейтральное
  1. Du musst die Kanten gut kleben.
    — Musisz dobrze skleić krawędzie.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich klebe
du klebst
er/sie/es klebt
wir kleben
ihr klebt
sie/Sie kleben
Präteritum претеритум
ich klebte
du klebtest
er/sie/es klebte
wir klebten
ihr klebtet
sie/Sie klebten
Imperativ императив
klebe (du)
kleben wir
klebt (ihr)
kleben Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich klebe
du klebest
er/sie/es klebe
wir kleben
ihr klebet
sie/Sie kleben
Konjunktiv II конъюнктив II
ich klebte
du klebtest
er/sie/es klebte
wir klebten
ihr klebtet
sie/Sie klebten
Partizip партицип
klebend Präsens
geklebt Perfekt
Infinitiv инфинитив
kleben
zu kleben
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке