Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

vergehen

[fɛɐ̯ˈɡeːən]
По слогам ver|ge|hen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
etwas (Nom.) vergeht N— coś (Mianownik) przemija.
„Die Zeit vergeht sehr schnell."
jdm. vergeht etwas D— komuś odchodzi ochota na coś.
„Ihm vergeht der Appetit."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
vergehen
Präteritum
verging
Partizip II
ist vergangen
§Значения
mijać
Zeit vergeht oder läuft ab.
Czas mija lub upływa.
нейтральное
  1. Die Zeit vergeht wie im Flug.
    — Czas mija jak w mgnieniu oka.
  2. Es sind viele Jahre vergangen.
    — Minęło wiele lat.
Синонимы
dahingehen·verstreichen
przemijać, znikać
Etwas verschwindet oder löst sich auf.
Coś znika lub rozpada się.
нейтральное
  1. Der Schmerz ist langsam vergangen.
    — Ból powoli ustępował.
  2. Die Wolken vergehen am Horizont.
    — Chmury znikają na horyzoncie.
Синонимы
schwinden·verlieren
stracić zainteresowanie, poczuć wstręt
Sich von etwas abwenden oder den Wunsch nach etwas verlieren.
Odwrócić się od czegoś lub stracić chęć na coś.
возвышенное
☞ Przeważnie w stronie zwrotnej z przyimkiem „an” + celownik.
  1. Ihm ist der Appetit vergangen.
    — Stracił apetyt.
  2. Sie hat sich an der Idee vergangen.
    — Nie przypadła jej do gustu ta idea.
popełnić przestępstwo, wykorzystać
Eine Straftat begehen (meist als 'sich vergehen an').
Popełnić przestępstwo (zwykle w wyrażeniu „wykroczyć przeciwko komuś”).
возвышенное
☞ Często odnosi się do napaści seksualnych lub poważnych przestępstw.
  1. Er hat sich an dem Kind vergangen.
    — Wykorzystał to dziecko.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich vergehe
du vergehst
er/sie/es vergeht
wir vergehen
ihr vergeht
sie/Sie vergehen
Präteritum претеритум
ich verging
du vergingst
er/sie/es verging
wir vergingen
ihr vergingt
sie/Sie vergingen
Imperativ императив
—
vergehe (du)
—
vergehen wir
vergeht (ihr)
vergehen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich vergehe
du vergehest
er/sie/es vergehe
wir vergehen
ihr vergehet
sie/Sie vergehen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verginge
du vergingest
er/sie/es verginge
wir vergingen
ihr verginget
sie/Sie vergingen
Partizip партицип
vergehend Präsens
vergangen Perfekt
Infinitiv инфинитив
vergehen
zu vergehen
§Идиомы
  • jemandem vergeht das Lachen
    — Komuś przestaje być do śmiechu
§Однокоренные
vergangen
miniony, przeszły, upłynięty
dieVergangenheit
przeszłość
§Связанные слова
dauern·enden·bleiben
Существительное Частотностьtop-10000CEFR B2
das

Vergehen

[fɛɐ̯ˈɡeːən]
По слогам ver|geh|en
§ Грамматика
Genitiv
des Vergehens
Plural
die Vergehen
Substantiviertes Verb (uncountable usage)
§Значения
wykroczenie, przewinienie
Eine leichtere Straftat, eine Gesetzesübertretung oder ein moralischer Fehltritt.
Lżejsze przestępstwo, wykroczenie przeciwko prawu lub moralny błąd.
  1. Schwarzfahren gilt in vielen Städten als strafbares Vergehen.
    — Podróżowanie bez biletu w wielu miastach uznawane jest za wykroczenie karalne.
§Идиомы
  • jemandem vergeht der Appetit
    — Komuś odchodzi apetyt
  • jemandem vergeht das Lachen
    — Komuś odwraca się humor / Ktoś traci ochotę do śmiechu
§Однокоренные
vergangen
miniony, przeszły, upłynięty
dieVergangenheit
przeszłość
§Связанные слова
verlaufen·verlassen

Сообщить об ошибке