wehren — WBuch

§Значения

bronić się

Sich gegen einen Angriff oder eine Gefahr verteidigen.

Bronić się przed atakiem lub zagrożeniem.

нейтральное

Er konnte sich gegen den Angreifer kaum wehren.

— Ledwo mógł się obronić przed napastnikiem.
Die Soldaten wehren sich tapfer.

— Żołnierze dzielnie się bronią.

Синонимы

odpierać, odpierać ataki

Einen rechtlichen Anspruch oder eine Klage abwehren oder entkräften.

Obronić się przed roszczeniem prawnym lub pozwem, albo je obalić.

терминологическое

☞ Często używane w kontekście prawniczym.

Die Anwältin hat die Vorwürfe erfolgreich gewehrt.

— Adwokatka skutecznie obroniła się przed zarzutami.

Антонимы

opierać się, stawiać opór

Einen Widerstand leisten oder sich gegen etwas zur Wehr setzen.

Stawiać opór lub bronić się przed czymś.

возвышенное

bronić się

Sich gegen einen Angriff, eine Gewalt oder eine Ungerechtigkeit zur Wehr setzen.

Bronić się przed atakiem, przemocą lub niesprawiedliwością.

нейтральное

Das Opfer konnte sich nicht gegen den Angreifer wehren.

— Ofiara nie mogła się obronić przed napastnikiem.
Er wehrt sich mutig gegen die Gewalt.

— Odważnie przeciwstawia się przemocy.

protestować, sprzeciwiać się

Widerspruch einlegen oder argumentativ gegen eine Behauptung vorgehen.

Wnosić sprzeciw lub argumentacyjnie przeciwstawiać się jakiemuś twierdzeniu.

нейтральное

Sie wehrt sich gegen die Vorwürfe der Korruption.

— Broni się przed zarzutami korupcji.
Der Anwalt wehrte sich gegen die neue Regelung.

— Prawnik sprzeciwił się nowemu rozporządzeniu.

Антонимы

opierać się, walczyć z tym

Sich gegen eine körperliche oder psychische Einwirkung abstreben oder dagegen ankämpfen.

Próbować się oprzeć lub walczyć przeciwko fizycznemu lub psychicznemu oddziaływaniu.

нейтральное

Er wehrt sich vergeblich gegen die Versuchung.

— Na próżno opiera się pokusie.
Sie hat sich lange gegen die Veränderung gewehrt.

— Długo opierała się zmianom.

wehrend	Präsens
gewehrt	Perfekt