збудження, неспокій
Ein Zustand starker emotionaler Erregung, wie etwa Aufregung, Nervosität oder Unruhe.
Стан сильного емоційного збудження, такий як хвилювання, нервозність або неспокій.
-
Die Aufregung vor der Prüfung war bei ihm deutlich spürbar.— Хвилювання перед іспитом у нього було явно помітне.
-
Sie konnte ihre Aufregung kaum unterdrücken.— Вона ледве могла стримати своє хвилювання.
Синонимы