Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

auf·pusten

[ˈaʊ̯fˌpʊstn̩]
По слогам auf|pus|ten
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. aufpusten A— щось накачати
„Ich muss den Reifen aufpusten."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
aufpusten
Präteritum
pustete auf
Partizip II
hat aufgepustet
§Значения
надути, надувати
Etwas mit Luft oder Atem blasen, um es aufzublähen.
Надувати щось повітрям або подихом, щоб воно роздулося.
нейтральное
  1. Das Kind pustet den Ballon auf.
    — Дитина надуває повітряну кульку.
  2. Wir haben die Matratze aufgepustet.
    — Ми надули матрац.
Синонимы
Антонимы
вимітати, здувати
Etwas durch Pusten reinigen oder Staub entfernen.
Очистити щось дуванням або прибрати пил.
нейтральное
  1. Er pustet den Staub auf.
    — Він піднімає пил.
  2. Ich habe die Krümel aufgepustet.
    — Я здув трохи крихт.
надутися, роздутися
Jemanden oder etwas durch kräftiges Blasen aufblähen oder aufschäumen (oft im übertragenen Sinne).
Надувати або пінити когось чи щось сильним дуванням (часто в переносному значенні).
разговорное
  1. Die Welle pustet den Schaum auf.
    — Хвиля піднімає піну.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich puste auf
du pustest auf
er/sie/es pustet auf
wir pusten auf
ihr pustet auf
sie/Sie pusten auf
Präteritum претеритум
ich pustete auf
du pustetest auf
er/sie/es pustete auf
wir pusteten auf
ihr pustetet auf
sie/Sie pusteten auf
Imperativ императив
puste (du) auf
pusten wir auf
pustet (ihr) auf
pusten Sie auf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich puste auf
du pustest auf
er/sie/es puste auf
wir pusten auf
ihr pustet auf
sie/Sie pusten auf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich pustete auf
du pustetest auf
er/sie/es pustete auf
wir pusteten auf
ihr pustetet auf
sie/Sie pusteten auf
Partizip партицип
aufpustend Präsens
aufgepustet Perfekt
Infinitiv инфинитив
aufpusten
aufzupusten
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке