Перевод
Интерфейс
Прилагательное Частотностьtop-1000CEFR B2

verlassen

[fɛɐ̯ˈlasn̩]
По слогам ver|las|sen
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
verlassen
Komparativ
verlassener
Superlativ
am verlassensten
§Значения
samotny, opuszczony
Einsam, ohne Gesellschaft oder ohne die Unterstützung anderer bleibend.
Samotny, pozostający bez towarzystwa lub bez wsparcia innych.
нейтральное
  1. Er fühlte sich in der großen Stadt sehr verlassen.
    — Czuł się bardzo samotny w wielkim mieście.
  2. Ein verlassener Mensch braucht oft soziale Kontakte.
    — Odizolowana osoba często potrzebuje kontaktów społecznych.
Синонимы
allein·einsam
Антонимы
begleitet·geborgen
opuszczony, opustoszały
Von jemandem oder etwas im Stich gelassen oder weggeworfen.
Porzucone lub wyrzucone przez kogoś lub coś.
нейтральное
  1. Das ist ein verlassenes Haus am Waldrand.
    — To opuszczony dom na skraju lasu.
  2. Die Straße war völlig verlassen.
    — Ulica była całkowicie pusta.
  3. Sie sah ihn mit einem verlassenen Blick an.
    — Patrzyła na niego opuszczonym wzrokiem.
§Однокоренные
derVerlass
niezawodność, pewność
§Связанные слова
zuverlässig·verwaist
Глагол Частотностьtop-1000CEFR A2

verlassen

[fɛɐ̯ˈlasn̩]
По слогам ver|las|sen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
jdn. verlassen A— kogoś opuścić
„Er hat seine Frau verlassen."
sich auf jdn. verlassen A— móc polegać na kimś
„Du kannst dich auf mich verlassen."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
verlassen
Präteritum
verließ
Partizip II
hat verlassen
§Значения
opuszczać (miejsce)
Einen Ort oder ein Gebäude verlassen und weggehen.
Opuścić miejsce lub budynek i odejść.
нейтральное
  1. Er verlässt das Haus um acht Uhr.
    — Wychodzi z domu o ósmej.
  2. Wir haben das Restaurant gestern früh verlassen.
    — Wyszliśmy z restauracji wczoraj wcześnie rano.
opuścić (osobę/grupę)
Eine Person, eine Beziehung oder eine Gruppe verlassen oder hinterlassen.
Opuszczenie lub porzucenie osoby, relacji lub grupy.
нейтральное
  1. Sie hat ihren Mann nach zehn Jahren verlassen.
    — Po dziesięciu latach opuściła swojego męża.
  2. Warum hast du deine Freunde so plötzlich verlassen?
    — Dlaczego tak nagle opuściłeś swoich przyjaciół?
Синонимы
vertrauen·bauen
Антонимы
betrügen
polegać na, ufać
Sich auf etwas oder jemanden verlassen (reflexiv mit Dativ).
Polegać na czymś lub na kimś (refleksywne z celownikiem).
нейтральное
☞ Używane zwrotnie z celownikiem: polegać na kimś.
  1. Du kannst dich immer auf mich verlassen.
    — Zawsze możesz na mnie liczyć.
  2. Ich habe mich auf seine Hilfe verlassen.
    — Liczyłem na jego pomoc.
porzucić (nawyk/drogę)
Etwas nicht mehr benutzen oder eine Gewohnheit aufgeben.
Przestać coś używać lub porzucić jakiś nawyk.
нейтральное
  1. Er hat den rechten Weg verlassen.
    — Odszedł z właściwej ścieżki.
polegać na, zdawać się na
Vertrauen in die Zuverlässigkeit oder Fähigkeiten einer Person oder Sache haben.
Mieć zaufanie do niezawodności lub umiejętności danej osoby lub rzeczy.
нейтральное
☞ Prawie zawsze używane jest z przyimkiem „auf” + biernik.
  1. Du kannst dich immer auf mich verlassen.
    — Zawsze możesz na mnie liczyć.
  2. Er hat sich auf seine Freunde verlassen.
    — Polegał na swoich przyjaciołach.
Синонимы
vertrauen
polegać na, liczyć na
Sich auf eine bestimmte Situation oder einen Zustand festlegen oder darauf bauen.
Opierać się na określonej sytuacji lub stanie rzeczy, polegać na nich.
нейтральное
  1. Wir können uns auf gutes Wetter verlassen.
    — Możemy liczyć na dobrą pogodę.
  2. Ich habe mich darauf verlassen, dass du kommst.
    — Liczyłem na to, że przyjdziesz.
Антонимы
misstrauen
opuszczać
Einen Ort oder eine Position verlassen (selten als reflexives Verb in diesem Kontext, meist 'verlassen').
Opuścić miejsce lub pozycję (rzadko w tym kontekście jako czasownik zwrotny; najczęściej „opuścić”).
нейтральное
☞ W znaczeniu „odejść” czasownik używany jest bez „sich”.
  1. Er hat das Haus um Mitternacht verlassen.
    — Wyślizgnął się z domu o północy.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verlasse
du verlässt
er/sie/es verlässt
wir verlassen
ihr verlasst
sie/Sie verlassen
Präteritum претеритум
ich verließ
du verließst
er/sie/es verließ
wir verließen
ihr verließt
sie/Sie verließen
Imperativ императив
—
verlass (du)
—
verlassen wir
verlasst (ihr)
verlassen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verlasse
du verlassest
er/sie/es verlasse
wir verlassen
ihr verlasset
sie/Sie verlassen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verließe
du verließest
er/sie/es verließe
wir verließen
ihr verließt
sie/Sie verließen
Partizip партицип
verlassend Präsens
verlassen Perfekt
Infinitiv инфинитив
verlassen
zu verlassen
§Идиомы
  • sich auf etwas verlassen können
    — Można polegać na czymś.
§Однокоренные
derVerlass
niezawodność, pewność
§Связанные слова
abfahren·entkommen·auswandern

Сообщить об ошибке