ausruhen — WBuch

§Значения

odpocząć, zrelaksować się

Sich von einer Anstrengung oder Arbeit erholen und körperliche oder geistige Ruhe finden.

Odzyskać siły po wysiłku lub pracy oraz zaznać fizycznego lub umysłowego odpoczynku.

нейтральное

Hast du dich am Wochenende gut ausgeruht?

— Czy dobrze się wypocząłeś w weekend?
Er ruht sich auf dem Sofa aus.

— Odpoczywa na kanapie.
Er ruht sich von der Arbeit aus.

— Odpoczywa po pracy.
Nach der Wanderung muss ich mich erst einmal ausruhen.

— Po wędrówce muszę się najpierw trochę wypocząć.

Синонимы

entspannen·erholen·pausieren

Антонимы

arbeiten

uspokoić się, ustabilizować

Etwas zur Ruhe bringen oder einen Zustand der Stabilität erreichen (meist reflexiv oder im übertragenen Sinne).

Sprowadzić coś do spokoju lub osiągnąć stan stabilności (przeważnie w sensie zwrotnym lub przenośnym).

нейтральное

☞ Często używane w znaczeniu „wyregulować się”.

Die Situation hat ausgeruht, nachdem die Verhandlungen begannen.

— Sytuacja się uspokoiła po rozpoczęciu negocjacji.

odpoczywać, relaksować się

Körperliche oder geistige Erholung suchen, um neue Energie zu gewinnen.

Dążyć do fizycznego lub umysłowego wypoczynku, aby odzyskać nową energię.

нейтральное

Hast du dich am Wochenende gut ausgeruht?

— Czy dobrze się wypocząłeś w weekend?
Nach der Arbeit muss ich mich erst einmal ausruhen.

— Po pracy muszę się najpierw zrelaksować.
Nach der langen Wanderung muss ich mich erst einmal ausruhen.

— Po długim spacerze muszę się najpierw zrelaksować.

Синонимы

entspannen·erholen·relaxen

odpocząć, położyć się

Sich in eine entspannte Position begeben oder eine Pause machen.

Przyjąć rozluźnioną pozycję lub zrobić przerwę.

нейтральное

Er ruht sich kurz auf dem Sofa aus.

— Chwilę odpoczywa na kanapie.
Wir haben uns im Schatten der Bäume ausgeruht.

— Odpoczywaliśmy w cieniu drzew.

Антонимы

arbeiten

odpoczywać, leżeć (w spoczynku)

In einem bestimmten Zustand oder an einem Ort verweilen (oft passiv).

Przebywać w określonym stanie lub miejscu (często w stronie biernej).

возвышенное

☞ Dość rzadko; opisuje stan spoczynku.

Die Seele ruht in der Stille des Waldes aus.

— Dusza odpoczywa w ciszy lasu.

odpoczynek, leniuchowanie

Sich in einer entspannten Weise beschäftigen, ohne Anstrengung.

Zajmować się czymś w sposób swobodny, bez wysiłku.

нейтральное

Er ruht sich einfach nur im Garten aus.

— Po prostu odpoczywa w ogrodzie.
Wir haben uns den ganzen Nachmittag ausgeruht.

— Całe popołudnie odpoczywaliśmy.

Антонимы

arbeiten

zadowalać się, poprzestawać na

In einem bestimmten Bereich oder einer Position verharren (oft übertragen).

Pozostawać w określonej dziedzinie lub pozycji (często w znaczeniu przenośnym).

возвышенное

☞ Często używane z przyimkiem „auf”.

Er ruht sich auf seinem bisherigen Erfolg aus.

— Odpoczywa na swoich dotychczasowych sukcesach.

ich	ruhte	aus
du	ruhtest	aus
er/sie/es	ruhte	aus
wir	ruhten	aus
ihr	ruhtet	aus
sie/Sie	ruhten	aus

ich	ruhte	aus
du	ruhtest	aus
er/sie/es	ruhte	aus
wir	ruhten	aus
ihr	ruhtet	aus
sie/Sie	ruhten	aus

ausruhend	Präsens
ausgeruht	Perfekt

aus·ruhenausruhen

Сообщить об ошибке

ich	ruhe	aus
du	ruhst	aus
er/sie/es	ruht	aus
wir	ruhen	aus
ihr	ruht	aus
sie/Sie	ruhen	aus

ich	ruhe	aus
du	ruhest	aus
er/sie/es	ruhe	aus
wir	ruhen	aus
ihr	ruhet	aus
sie/Sie	ruhen	aus